Δημήτρης Ραβάνης–Ρεντής – «Ο Δρομάκος με την πιπεριά»

11 12 2011

Τεράστιο είναι το έργο του κομμουνιστή λογοτέχνη Δημήτρη Ραβάνη – Ρεντή. Αποτυπώνει κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης στη χώρα μας στις οποίες έδρασε και ο ίδιος ο συγγραφέας. «Ο Δρομάκος με την πιπεριά» θα μείνει στα νεοελληνικά γράμματα σαν ένα κλασικό έργο που θα δίνει στον αναγνώστη των επερχόμενων γενεών, όπως και στο σημερινό, όλη την ομορφιά, το πάθος και το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης. Στις σελίδες του βιβλίου συμπυκνώνεται η ψυχή της μαχόμενης αθηναϊκής συνοικίας, της μαχόμενης Ελλάδας. Από το μερικό δίνει το ολικό. Κινεί μάζες. Φωτίζει χαρακτήρες. Δίνει πίνακες. Μπαίνει στην ψυχή του απλού ανθρώπου της γειτονιάς. Ξέρει αυτόν τον άνθρωπο καλά και βλέπει τη λεπτομέρεια που γενικεύει. Κρατάει την αφήγηση ζωντανή. Εχει γοργές εναλλαγές. Πλούσια ψυχολογία. Συγκρούσεις χαρακτήρων. Νιώθεις το μεγάλο στοιχείο που χαρακτηρίζει την αληθινή τέχνη, το στοιχείο της μέθεξης. Είναι ένα θαυμάσιο έργο της αντιστασιακής λογοτεχνίας μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Κωστής Σωτηρόπουλος – «Ζωή δίχως συμβιβασμούς»

12 06 2011

Στο υγρό, τυφλό, κελί των φυλακών υψίστης ασφάλειας της Κασσάνδρας, ακούγονταν μόνο οι άναρχες ανάσες εφτά – οχτώ νέων παλικαριών, που ‘βγαιναν μέσα απ’ τα τρίσβαθα της ψυχής τους.

Πάνω στις σάρκες τους ήσαν φανερά τα ολοζώντανα αυλάκια, που είχαν χαράξει κάποια ανθρωπόμορφα τέρατα στην προσπάθεια να τους συνετίσουν, ν’ αλλάξουν τη λογική και την πίστη τους. Ν’ αποσπάσουν ομολογίες για αποτρόπαια εγκλήματα που τους καταλόγιζαν, να προδώσουν συντρόφους που αγωνίζονταν λεύτεροι.

Κι όμως μέσα τους υπήρχε μια κρυφή μεγαλειώδης δύναμη, που τους έκανε να υπομένουν καρτερικά το ιερό μένος των προσωπιδοφόρων ανθρωποειδών να ξεσπάσει πάνω τους. Να προσμένουν, δίχως το φόβο στην ψυχή και στα σπλάχνα, το στερνό ταξίδι.

Σ’ αυτό το κελί, αίθουσα αναμονής για το στερνό ταξίδι, η κίνηση δε σταματούσε σχεδόν καθόλου. Μέρα παρά μέρα έπαιρναν κάνα δυο για εκτέλεση, ενώ, μόλις άρχιζαν να αραιώνουν, κουβαλούσαν νέους ταξιδιώτες!

Ο λόγος για το βιβλίο του Κωστή Σωτηρόπουλου, «Ζωή δίχως συμβιβασμούς» που κυκλοφορεί από τη «Σύγχρονη Εποχή».





Γεωργία Καλαμποκά – «Εμένα μου το ‘παν τα πουλιά»

12 06 2011

Το «Εμένα μου το ‘παν τα πουλιά» δεν είναι ένα βιβλίο για την παραλία. Ο τίτλος ακόμα δίνει το κλίμα του βιβλίου, «δυο μαύρα χελιδόνια/πως θα περάσω βάσανα/ πως θα περάσω ντέρτια». Είναι οι ιστορίες γυναικών που πέρασαν «της ελιάς το φαρμάκι». Και ο έρωτας δεν είναι τρυφερός. Η χαρά, η ευτυχία δε διαρκούν πολύ, σαν να πρέπει να την πληρώσουν τα πρόσωπα με πολλαπλάσια πίκρα. Και η συγγραφέας χρησιμοποιεί πολύ καλά την προοικονομία στην αφήγηση. Δε μας αφήνει να παρασυρθούμε. Μας προϊδεάζει έγκαιρα για τις ανατροπές.

Σαν ξεκινήσει κανείς το διάβασμά του δύσκολα θα το σταματήσει. «Μονορούφι» να το τελειώσει. Το έχει κερδίσει αυτό η συγγραφέας. Με την πρωτότυπη και καλά δουλεμένη δομή και αφήγηση, με τη ζωντανή της γλώσσα. «Δεν παίζει με τις λέξεις. Τις κάνει ανάσες και σπαράγματα, ποίηση και μουσική, αφήγηση σε παρελθόν και παρόν». Δύσκολο να πιστέψεις ότι είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





«Είσοδος Κινδύνου»

12 06 2011

Καθ’ οδόν: Σε ημίφωτα λογοτεχνικά σοκάκια…

Κυριακή είναι σήμερα, η μέρα είναι δική μας. Προτείνουμε να φύγουμε, να ξεφύγουμε από την γκρίζα καθημερινότητά μας… Ας δράσουμε, ας αποδράσουμε με ένα αστυνομικό βιβλίο, ένα βιβλίο διαφορετικό από τα άλλα. Λάμπει ο ήλιος, κρίμα είναι να τη χάσουμε. Πάμε στο λιμάνι και μπαίνουμε στο πρώτο πλοίο κρατώντας έναν τόμο στο χέρι.

***

Αν το τολμήσουμε και αψηφήσουμε τους δισταγμούς μας για τους ενδεχόμενους κινδύνους και εισχωρήσουμε στην «Είσοδο Κινδύνου» θα ζήσουμε ευχάριστες στιγμές, με πολλές εκπλήξεις, άλλοτε ευχάριστες άλλοτε σκοτεινές αλλά πάντα εκπληκτικές. Ανατροπές, σασπένς, αγωνίες, διαψεύσεις και όλα όσα συνοδεύουν τις αστυνομικές ιστορίες υπάρχουν σε κάθε σελίδα.. Οπως είπαμε παραπάνω, εδώ μιλάμε για ένα εγχείρημα πρωτόγνωρο, πρωτότυπο, έξυπνο αλλά και δύσκολο, ένα εγχείρημα με κανόνες. Μια συναρπαστική σπαζοκεφαλιά; Ενα ευχάριστο αίνιγμα, ένα λογοτεχνικό σταυρόλεξο; Τι είναι τέλος πάντων η Είσοδος Κινδύνου; Λίγο απ’ όλα και όλα. Οι αναγνώστες, ή μάλλον οι συνταξιδιώτες μας θα γνωριστούν με την οικογένεια Ρούσσου, και θα «διαβάσουν» την ιστορία τους σε δεκαέξι διαφορετικές εκδοχές με κοινές όμως προδιαγραφές! Και για να ξέρουμε – περίπου – τι μας περιμένει ρίχνω μια βιαστική ματιά στο Παράρτημα της Εισόδου σε εκείνα που σημειώνει ο Επιμελητής της έκδοσης Αντώνης Γκόλτσος και σας το μεταφέρω με δικά μου λόγια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Γεωργία Ανεζίνη-Λεράκη – «Η περιπέτεια μιας καρδερίνας»

30 04 2011

«Η περιπέτεια μιας καρδερίνας» τιτλοφορείται το παραμύθι της πολυγραφότατης Γεωργίας Ανεζίνη – Λεράκη. Δίνοντας στα πουλιά «ανθρωπινή λαλίτσα», μέσα από την περιπέτεια μιας καρδερίνας, της Ριρής, που από λεύτερη και συντροφευμένη με το Ρένο, θα βρεθεί στο σπίτι της μικρής Μαρίας, σε ένα κλουβί συντροφιά με ένα καναρίνι, το Χάρη, θα «βαφτιστεί» Βιολέτα, θα αγωνιστεί για να γεννήσει τα πουλάκια της, θα ξανασμίξει με τον αγαπημένο της και θα λευτερωθεί από άλλα πουλιά – κάνει τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα, το καλό εξωσχολικό βιβλίο, τη φύση και τα πλάσματά της. Και παράλληλα τα μαθαίνει την «αλφαβήτα» εκείνων των αξιών που αξίζουν στον άνθρωπο και στη ζωή, όπως η αγάπη, η μητρότητα, η γονική φροντίδα και τρυφερότητα, η αλληλεγγύη, η φιλία, η συντροφικότητα, η ελπίδα, η λευτεριά και η ομορφιά του αγώνα για την απόκτησή της.

Η ομορφιά των εικόνων που ζωγράφισε η Εύα Μελά με θερμά χρώματα, που «ανασαίνουν» τις μυρουδιές της γης, τα αρώματα των λουλουδιών, τις ευωδιές του δάσους, συντροφεύουν μοναδικά το κείμενο. Ενα εκδοτικό κομψοτέχνημα, πανόδετο βιβλίο, μια προσφορά της «Σύγχρονης Εποχής» στον παιδόκοσμο.





Κώστας Μπόσης – «… και το τρένο τραβούσε για τα ξεχερσώματα»

23 04 2011

Σε μια πολιτεία, στα νοτιοανατολικά σύνορα της Σοβιετικής Ενωσης, έρχονται να εγκατασταθούν, αμέσως μετά το τέλος του εμφύλιου πολέμου στην Ελλάδα, αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, για να προστατευτούν από την καταδιωκτική μανία του μοναρχοφασιστικού καθεστώτος.

Μια καινούρια ζωή αρχίζει για όλους. Τα προβλήματα είναι πολλά. Οι συνθήκες στέγασης, η δυσκολία προσαρμογής στις νέες συνθήκες δουλειάς, οι μικροαστικές συνήθειες από τη ζωή στην Ελλάδα, η έλλειψη γραμματικών γνώσεων, αλλά και οι προσωπικές αδυναμίες που πηγάζουν από την ανθρώπινη φύση…

Με μεγάλη αφηγηματική δύναμη, ο συγγραφέας Κώστας Μπόσης παρουσιάζει ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό από χαρακτήρες μέσα από το βιβλίο του «… και το τρένο τραβούσε για τα ξεχερσώματα», που κυκλοφορεί από τη «Σύγχρονη Εποχή».





Τάσος Αυγερινός – Δυτική λεωφόρος

17 04 2011

«Τον μεθούσε ο ίλιγγος της ταχύτητας σαν ποτό δυνατό και ανόθευτο. Ανοιγε τέρμα το γκάζι της μαύρης «Γιαμάχα» του, όταν έτρεχε τις νύχτες στα παράνομα ράλι της Δυτικής λεωφόρου και αισθανόταν ότι αποκτούσε φτερά αγγέλου στο σώμα του, ότι εκτοξευόταν από τη βρώμικη άσφαλτο στην καθαρότητα των αιθέρων. Μούγκριζαν οι άλλες μηχανές πίσω του, αλλά άδικα προσπαθούσαν οι συνομήλικοί του αναβάτες να τον πλησιάσουν. Τη ζωή τους μόνο έπαιζαν κορόνα-γράμματα, κυνηγώντας τον και ποτέ δεν τον είχαν νικήσει»… Η «Δυτική λεωφόρος» είναι το τελευταίο βιβλίο του αγαπημένου μας συντρόφου και συναδέλφου, που δεν είναι πια ανάμεσά μας, Τάσου Αυγερινού. Ενας νεαρός που μεγάλωσε μέσα σε άσυλα και έγινε διαρρήκτης, εγκαταλείπει κάποια στιγμή τους δρόμους της παρανομίας, με τη βοήθεια ενός μεσόκοπου αλτρουιστή και μιας κοπέλας που έχει αγαπήσει και προσπαθεί να χαράξει καινούρια πορεία στη ζωή του. Η μεγάλη και δύσκολη προσπάθειά του όμως κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα, όταν ένας άτεγκτος υπαστυνόμος ανακαλύπτει το «βεβαρημένο» παρελθόν του και κινείται για να τον συλλάβει, ώστε να εφαρμοστεί ο «νόμος-αράχνη» που πιάνει μόνο τα μικρά έντομα. Μια σύγχρονη ιστορία με αστυνομική υφή και πολλές κοινωνικές προεκτάσεις, που εκτυλίσσεται στα δυτικά προάστια κάποιας μεγαλούπολης και καταλήγει σ’ ένα απροσδόκητο φινάλε. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τη «Σύγχρονη Εποχή».