Φρίντριχ Ενγκελς – Κείμενα για την Οικονομία και την Πολιτική

30 01 2011

Αφιερώνεται στα 190 χρόνια από τη γέννηση του Φρίντριχ Ενγκελς

Η «Σύγχρονη Εποχή» εκδίδει αυτή τη συλλογή άρθρων του Φρίντριχ Ενγκελς και την αφιερώνει στην 190ή επέτειο της γέννησής του.Το κόκκινο νήμα που διαπερνά όλα τα άρθρα που περιλαμβάνονται στην έκδοση είναι αυτό της εκτίμησης των οικονομικών εξελίξεων της τελευταίας δεκαετίας του πρώτου μισού και σχεδόν ολόκληρου του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα και της αντανάκλασής τους στο πολιτικό επίπεδο, στις πολιτικές επιδιώξεις των διαφόρων τάξεων, στην ταξική πάλη, την ιδεολογικοπολιτική διαπάλη της εποχής. Σε αυτά τα άρθρα τίθενται πολλά επίκαιρα ζητήματα που σχετίζονται με την καπιταλιστική οικονομική κρίση (με ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση υπερπαραγωγής – υπερκερδοσκοπίας), τον ανταγωνισμό και την αλληλεξάρτηση μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, την εμφάνιση της μετοχικής εταιρείας και τον αντίστοιχο παρασιτισμό της αστικής τάξης, τον προστατευτισμό και το ελεύθερο εμπόριο ως μορφές αστικής οικονομικής διαχείρισης, την αγροτική οικονομία, τη δημιουργία της εργατικής αριστοκρατίας, καθώς και ζητήματα στρατηγικής του διεθνούς εργατικού κινήματος, όπως αυτά που προκύπτουν από τη βασανιστική πορεία διαμόρφωσης εργατικών κομμάτων σε κάθε ξεχωριστό κράτος, τη διαπάλη, για το πρόγραμμα και την πολιτική αυτών των κομμάτων στις συνθήκες του 19ου αιώνα.





Ιαν Ράνκιν – «Σκοτεινή Πλευρά»

23 01 2011

Κανένας δε συμπαθεί τις καταγγελίες, πόσο μάλλον αυτούς που εργάζονται στη «Σκοτεινή Πλευρά», αυτούς που ξετρυπώνουν λαδώματα, περιστατικά ρατσιστικής συμπεριφοράς, κατάχρηση εξουσίας. Εκεί εργάζεται και ο Μάλκολμ Φοξ, ένας σοβαρός άντρας ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρά οικογενειακά προβλήματα. Ο πατέρας του είναι σε οίκο ευγηρίας και η αδερφή του έχει μια βασανιστική σχέση με έναν άντρα που την κακοποιεί συστηματικά. Ο Φοξ αναλαμβάνει μια νέα υπόθεση, τη διερεύνηση του αστυνομικού Τζέιμι Μπρεκ, ο οποίος είναι βουτηγμένος στη βρωμιά, αλλά κανείς δεν μπορεί να το αποδείξει. Καθώς ο Φοξ ερευνά, ανακαλύπτει ότι γύρω από τον Μπρεκ υπάρχουν περισσότερα μυστικά απ’ ό,τι πιστεύουν οι γύρω του. Οι πληροφορίες αυτές όμως θα αποδειχτούν επικίνδυνες, όταν ένας βίαιος φόνος συνταράξει το οικογενειακό περιβάλλον του Φοξ.

Ο Ιαν Ράνκιν, με το βιβλίο του «Σκοτεινή Πλευρά» (εκδ. «Μεταίχμιο»), μας παρουσιάζει τον Μάλκομ Φοξ, το νέο του επιθεωρητή. Φωτίζει τη σκοτεινή πλευρά της προσωπικής ηθικής, της φιλίας και της κοινωνίας και αποδεικνύει γιατί είναι ένας από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς αστυνομικού μυθιστορήματος στον κόσμο.

Ο συγγραφέας γεννήθηκε τον Απρίλη του 1960 στη Σκοτία. Σπούδασε αγγλική λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Το πρώτο του μυθιστόρημα εκδόθηκε το 1986, αλλά η καθιέρωσή του ήρθε με τη δημιουργία του διάσημου πλέον αντιήρωά του, του επιθεωρητή Ρέμπους το 1987. Οι περιπέτειες του κυνικού και περιθωριακού Σκοτσέζου επιθεωρητή χάρισαν στον Ιαν Ράνκιν τον τίτλο του πιο δημοφιλούς συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας στη Μεγάλη Βρετανία. Μεταξύ των διακρίσεων που έχει λάβει για το έργο του είναι το βραβείο Edgar Allan Poe για το μυθιστόρημά του «Οι αναστημένοι» και το CWA CARTIER DIAMOND DAGGER για τη συνολική προσφορά του στην αστυνομική λογοτεχνία. Ζει στο Εδιμβούργο.





ΓΙΩΡΓΗΣ Δ. ΒΑΡΛΑΜΟΣ – ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ (σημειώσεις από το εργαστήριο – τεχνική της χαρακτικής – αρχή της τυπογραφίας – έργα χαρακτικής)

23 01 2011

«Ενθεα»… ανθρώπινη, χειροποίητη χαρακτική

Ανήκει στη χορεία των εκλεκτότερων «μαθητών», του μεγάλου δημιουργού και φωτισμένου δασκάλου- «οδηγητή» της Ελληνικής Τέχνης, Γιώργου Κεφαλληνού, για «έξοδό» της από τα σαλόνια της αστικής τάξης- η οποία εκτός των άλλων προνομίων της, αυτή και μόνον, απολάμβανε τα έργα Τέχνης- και τη συμπόρευσή της με τις ανάγκες, τα δικαιώματά, τους κοινωνικούς και απελευθερωτικούς αγώνες του λαού. Ο σπουδαίος ζωγράφος- χαράκτης Γιώργης Βαρλάμος είχε τη μεγάλη τύχη να είναι ένας από τους τρεις «μαθητές» του (οι άλλοι ήταν η Λουίζα Μοντασάντου και ο Νίκος Δαμιανάκης) που ο Κεφαλληνός επέλεξε για να δουλέψουν μαζί του, επί τρία χρόνια στο εργαστήρι του για ένα μνημειώδες και ανεπανάληπτο καλλιτεχνικό και εκδοτικό επίτευγμα. Τη ζωγραφική και χαρακτική αποτύπωση σε ένα λεύκωμα δέκα μοναδικών – διεθνώς – αριστουργηματικών αρχαίων αγγείων, που ανήκουν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Το σπανιότατο σήμερα, συλλεκτικό λεύκωμα «ΔΕΚΑ ΛΕΥΚΕΣ ΛΥΚΗΘΟΙ».

«Ακρόπολη» (λιθογραφία)

Ως χρέος τιμής στον αλησμόνητο δάσκαλό του Γ. Κεφαλληνό, ο οποίος του δίδαξε την πιο προοδευτική, την πιο οικεία, την πιο προσβάσιμη από το λαό τέχνη, την τέχνη της χαρακτικής, ο Γιώργος Βαρλάμος αφιερώνει το νέο του πανέμορφο λεύκωμα «ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ (σημειώσεις από το εργαστήριο – τεχνική της χαρακτικής – αρχή της τυπογραφίας – έργα χαρακτικής)», σε έκδοση (όπως και το προηγούμενο λεύκωμα του Βαρλάμου «ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ») της «Σύγχρονης Εποχής». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Ζακ Λακαριέρ – «Στα ίχνη του Παυσανία»

16 01 2011

Καθ’ οδόν: Στο Αργος του Παυσανία…

Σήμερα, έχουμε «ραντεβού» με το συναρπαστικό βιβλίο του Ζακ Λακαριέρ, «Στα ίχνη του Παυσανία» (εκδ. «Χατζηνικολή»). Αφού πάρουμε ορισμένες πληροφορίες για τον περιηγητή, από τον συγγραφέα του έργου – που το έγραψε το 1978 – θα «αφεθούμε» στο γραπτό του ίδιου του Παυσανία γι’ αυτήν τη γωνιά της χώρας…

Προλογικά

«Το τεράστιο έργο, που πάνω από αιώνα έχουν ολοκληρώσει οι αρχαιολόγοι και μας προσφέρει μια εικόνα όλο και πιο πιστή και πιο απτή για το τι ήταν η αρχαία Ελλάδα, στηρίζεται στην ανεκτίμητη μαρτυρία του Παυσανία, αφού εκείνος είχε την τύχη να δει ανέπαφα όλα τα μνημεία από τα οποία ελάχιστα σώζονται σήμερα. Πριν από 1.800 χρόνια, ο Παυσανίας αποφάσισε να περιηγηθεί την Ελλάδα από τη μια άκρη στην άλλη και να περιγράψει διεξοδικά όλους τους τόπους και όλα τα μνημεία της. Ετσι δημιουργήθηκε η Ελλάδος Περιήγησις, αυτή η λεπτομερής περιγραφή, αυτό το ευρετήριο όλων των ξακουστών ιερών και των φημισμένων τόπων που διέθετε τότε η Ελλάδα. Υπήρξε πράγματι ο πρώτος ξεναγός (με τη σημερινή σημασία της λέξης) του ελληνικού κόσμου. Εζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. και μας περιγράφει τη ρωμαϊκή Ελλάδα, μια χώρα την οποία οι Ρωμαίοι κατέχουν πάνω από τρεις αιώνες. Μας αποκαλύπτει μια χώρα πληγωμένη αλλά ζωντανή, μια χώρα κατά τόπους ξανακτισμένη και η οποία διανύει τον τελευταίο αιώνα της δόξας της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Μανουέλ Κοφίνιο – «Η τελευταία γυναίκα και η επόμενη μάχη»

16 01 2011

Στο μυθιστόρημα «Η τελευταία γυναίκα και η επόμενη μάχη», ο Μανουέλ Κοφίνιο παρουσιάζει τη συνένωση του επικού στοιχείου και της αγάπης σ’ έναν λαό που βρίσκεται μέσα στην επανάσταση. Πρωτοεκδόθηκε από τη «Σύγχρονη Εποχή» το 1988, ενώ μέχρι τότε είχαν πραγματοποιηθεί 26 εκδόσεις σε 16 χώρες, που εκπροσωπούν περισσότερα από 30 εκατομμύρια αντίτυπα.

Ο συγγραφέας «υποδέχεται» τον αναγνώστη ως εξής: «Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει τόσο να βάζουμε ετικέτες, πρέπει να νοιαζόμαστε περισσότερο για τα κίνητρα, για τις αιτίες και τα αποτελέσματα. Πίστη στην Επανάσταση δε σημαίνει προδοσία στο άτομο – μόνο εάν νοιαστούμε για το άτομο θα μπορέσουμε να χτίσουμε τον πραγματικό σοσιαλισμό. Υπάρχουν μερικοί που κοιτάζοντας το δέντρο χάνουν το δάσος. Υπάρχουν άλλοι που αποθεώνουν το δάσος, ενώ τα δέντρα σαπίζουν. Εμείς εδώ πρέπει να βλέπουμε και το δάσος και τα δέντρα, γιατί, στο κάτω – κάτω, χωρίς δέντρα δεν υπάρχει δάσος».

Ο Μανουέλ Κοφίνιο γεννήθηκε στην Αβάνα το 1936 και έχει γράψει πολλά μυθιστορήματα που έγιναν ανάρπαστα και αγαπήθηκαν από το κοινό. «Η τελευταία γυναίκα και η επόμενη μάχη» βραβεύτηκε στο διαγωνισμό «Κάζας ντε λας Αμέρικας» το 1971.





Γιάννης Στεφανίδης

16 01 2011

Φωτεινό παράδειγμα για τις νέες γενιές

Σημαντική και ξεχωριστή υπήρξε η προσφορά του Γιάννη Στεφανίδη. Ζωγράφος, εικονογράφος, αλλά και συγγραφέας, με μακρόχρονη πορεία στην καλλιτεχνική ζωή του τόπου μας, αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, με το χρωστήρα του έδωσε δυναμικά το «παρών» στους αγώνες του λαού μας.

Η καλλιτεχνική δημιουργία ανθρώπων σαν τον Γιάννη Στεφανίδη δε «βολεύεται» εύκολα σ’ ένα αφιέρωμα, ιδίως αν αυτή, πολύπτυχη και ανήσυχη, απλώνεται σε πολλές δεκαετίες ανθοβολώντας ακόμη και τώρα που ο εικαστικός, ο αυτοαναφορικός και λογοτεχνικός του λόγος σίγησε για πάντα. Η κιβωτός του έργου και της ζωής του αρμενίζει εύπλοα μες στο χρόνο, με ό,τι ο Στεφανίδης επέλεξε να μας παραδώσει, αφήνοντας πίσω τους ευεργετική τη σκιά της μνήμης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »





Καρλ Μαρξ – Φρίντριχ Ενγκελς – Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος

9 01 2011

Το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος», αυτό το κλασικό έργο των Μαρξ – Ενγκελς που γαλουχεί γενιές και γενιές κομμουνιστών, ιδιαίτερα νέων κομμουνιστών, είναι το πρώτο στην Ιστορία του επαναστατικού εργατικού κινήματος Πρόγραμμα Κομμουνιστικού Κόμματος. Η επεξεργασία του, η συγγραφή του αντανακλά το πέρασμα του εργατικού κινήματος στην ωριμότητά του, αφού για πρώτη φορά εκφράζονται σ’ αυτό το έργο επεξεργασμένες η στρατηγική και η ταχτική, αλλά και οι σκοποί της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης, δηλαδή ο δρόμος εκπλήρωσης της ιστορικής της αποστολής.

Η ιστορία του «Μανιφέστου» είναι συνυφασμένη με την ως τότε πορεία των επιστημονικών μελετών και ερευνών των Μαρξ – Ενγκελς, πάνω στα ζητήματα της ιστορικής εξέλιξης, τα συμπεράσματά τους για την εναλλαγή των κοινωνιών από τη μια βαθμίδα, την κατώτερη, στην επόμενη την ανώτερη (έχουν ήδη θεμελιώσει τον ιστορικό υλισμό), με τις πρώτες μελέτες τους για την ανάπτυξη του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, (απ’ όπου και άρχισε η θεμελίωση της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας), αλλά και τη μελέτη της πάλης των τάξεων στην εποχή εκείνη, προσεγγίζοντας την υπόθεση από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και την προοπτική χειραφέτησής της από την αστική τάξη. Ας μην ξεχνάμε ότι ήταν περίοδος ανόδου της αστικής τάξης, της τάξης που τότε έφερνε την πρόοδο στην κοινωνική εξέλιξη. Ολη η ως τότε πολυσύνθετη δράση τους είχε έντονο το στοιχείο της διαπάλης με τον ουτοπικό σοσιαλισμό, τα διάφορα μικροαστικά ρεύματα μέσα στο εργατικό κίνημα που τότε έκανε τα πρώτα του βήματα. Και που έπρεπε από τον αυθόρμητο χαρακτήρα του να περάσει στο συνειδητό. Ηταν η εποχή που είχαν αρχίσει να θεμελιώνουν την επιστημονική κοσμοθεωρία της εργατικής τάξης κι έπαιρναν οι ίδιοι μέρος ενεργά στο κίνημα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »